Morgen ( voor jullie nu :p ) is het dan eindelijk zo ver! Met mijn gezin ga ik op weg naar Oostenrijk. Naar Oostenrijk, o wat heb ik er zin in. Waarschijnlijk weet je wel waarvoor, net als best wel veel mensen gaan wij skiën. Nou ja, mijn ouders en me zusje gaan skiën en ik snowboarden. Mijn passie sinds een jaar, snowboarden. Toen ik tien jaar ( tenminste, ergens rond die leeftijd denk ik ) was heb ik leren skiën. En vanaf dat moment heb ik het altijd al geweldig gevonden. Misschien niet de eerste paar keer, want toen viel ik heel de tijd en bakte ik er niks van. Maar hoe vaker ik het deed ( lees 1 x per jaar, soms 2 x per jaar ), ik vond het steeds geweldiger. Ging steeds harder en had alle plezier. In tegenstelling tot mijn moeder, maar dat is weer een ander verhaal. :) In ieder geval ik vond het leuk - nu nog steeds al zet je mij op ski's, maar goed.
Alleen op een gegeven moment heb je wat meer uitdaging nodig, dat hoeft trouwens niet per se, maar zo ben ik nou eenmaal. Dus, tja, wat dan? Snowboarden natuurlijk. Als je aan het skiën bent zie je allemaal snowboarders naar beneden suizen en dan denk ik bij mezelf, dat wil ik ook. Makkelijker gezegd dan gedaan...
Uiteindelijk is het me gelukt en hoe? Daar gaat een klein verhaaltje aan vooraf. Het zit dus zo: met school kan je bij ons 1 x per jaar mee gaan naar Snowworld en daar kan je dan voor niet zo heel veel geld skiën of snowboarden. Ben je dan nog niet zo goed? Geen probleem, je kan dan gratis les krijgen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik sleurde dus Annemarte mee ( ja, Annemarte, met wie ik deze blog doe ). En wij kregen les en het ging goed. Nee dus, het ging kapot slecht. Tenminste bij mij, ik pleurde heel de tijd op de grond en ik bakte er gewoon helemaal niks van en dan ook echt niks. Ik kon geen bochtjes maken etc. Bleek dus later dat het er aan lag dat ik met verkeerde been voor snowboardde. Ik ben links voor en toen oefende ik rechts voor.
Dat werd nog een probleem, met mijn ouders en zusje zouden we naar Winterberg gaan in de vakantie. In Winterburg hebben we staan klunzen en klunzen, maar het is ons gelukt. We kunnen snowboarden ( na wel heel wat valpartijen later :p ). We zijn nu ondertussen een poosje verder en we hebben nog een keer samen gesnowboard. Nu ga ik dan morgen ( voor jullie vandaag ) op reis naar Oostenrijk zonder Annemarte. Best wel raar denk ik, want ik heb het nog niet gedaan zonder haar. Maar we zullen zien hoe ik het ervan af breng. Ik heb er in ieder geval best wel zin in. Ik leer steeds meer dingen en het gaat ook steeds beter. Ik vind het in ieder geval al geweldig, maakt niet uit hoe vaak ik val. Het is nu al mijn passie geworden, ook al doe ik het nog niet eens zo heel lang. Maar dat geeft niet, ik word er vanzelf beter in. Ik kijk uit naar overmorgen ( morgen eerst heel lang rijden, niet heel erg of zo, maar dinsdag gaat het eindelijk beginnen ).
Heb jij wel eens geskied of gesnowboard en wat vond je ervan?
Trouwens maak je geen zorgen om de blog, er komen gewoon blogposts online, het is dat je het weet ! :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten