Nobody said that it would be easy

Stel: je zou op je laatste dag van je leven terugkijken naar het leven dat je geleefd hebt. Hoe kijk jij dan terug? Met een tevreden gevoel of heb je juist spijt dat je niet alles uit je leven gehaald heb?

Ja, er zijn op dat moment gebeurtenissen uit je hele leven die je graag zou willen overdoen. Soms zijn dingen te gênant, te pijnlijk of zelfs te saai. Toch hebben juist ook die gebeurtenissen jou als persoon gemaakt. Zonder dat je dat had meegemaakt zou je leven een hele andere wending kunnen hebben. Een positieve of een negatieve wending. Je komt er nooit achter, want zo is jouw leven niet verlopen.

Grijp alle kansen die je kan pakken om een geweldig en in zekere zin avontuurlijk leven te leiden. Dat kan eng zijn, maar als je je angsten overwint en er met volle 100% in gaat, wat kan er dan mis gaan? Waarschijnlijk heb je achteraf een veel beter gevoel, omdat je iets bent aangegaan wat je eerst niet durfde. Ook al wordt je leven erdoor veranderd, omdat je die ene kans gegrepen hebt. Geloof dat alles voor een reden is. Het gebeurd niet zomaar.

Het klinkt nu allemaal zo makkelijk in theorie: eventjes zomaar je angsten overwinnen en alsof het niets is een keuze maken die heel je leven kan veranderen. Tja, was het maar zo.

Nee, het kost tijd.

En een beetje moed.

Leren gaat stapje voor stapje. Met vallen, maar gelukkig ook met opstaan.
Vooral blijven volhouden en telkens opnieuw proberen. Zodat je uiteindelijk met plezier kan terugkijken op je leven. Dat je kan zeggen tegen jezelf: wat heb jij genoten van het leven. Wat heb jij een leuk, geweldig en avontuurlijk leven gehad!